ประวัติฮวงจุ้ยในจีน
|
|
|
ประวัติศาสตร์และพัฒนาการของวิชาฮวงจุ้ยในจีน |
|
|
● 4477 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในสมัย ฮกฮีสี (伏羲氏) ได้เกิดการค้นพบเครื่องหมาย 8 ตัว หรือ โป๊ยก่วย (八卦) ซึ่งเป็นการบันทึกลักษณะและการเปลี่ยนแปลงของสภาพธรรมชาติ เช่น ลม ฟ้า อากาศ และธาตุต่าง ๆ เครื่องหมายเหล่านี้กลายเป็นรากฐานสำคัญของวิชาฮวงจุ้ยและการพยากรณ์ในเวลาต่อมา
● 2697 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในสมัย อึ้งตี่ (黃帝) ได้มีการประดิษฐ์เข็มทิศ ซึ่งสามารถชี้ทิศเหนือได้ตามแรงดึงดูดของแม่เหล็ก เข็มทิศถูกกำหนดเป็นวงรอบ 360 องศา และได้นำเครื่องหมายโป๊ยก่วยมาจัดวางรอบจานเข็มทิศ เกิดเป็น “จานเข็มทิศฮวงจุ้ย” หรือ ล่อแก,หล่อแก (羅經) ที่ใช้กันมาจนถึงปัจจุบัน
● 2205 ปีก่อนคริสต์ศักราช สมัย แฮ่อู้ หรือ แห่อู้ (禹王) ในยุคจักรพรรดิเงี้ยว เกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ แฮ่อู้ได้นำหลักการชัยภูมิร่วมกับเครื่องหมายโป๊ยก่วยและทิศทางทั้ง 8 ของฮกฮีสีและอึ้งตี่ มาวางแผนแก้ไขปัญหาด้วยการควบคุมและเก็บกักกระแสน้ำจนสำเร็จ กลายเป็นต้นแบบของระบบชลประทานในยุคโบราณ
● 1134 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในสมัย จิวบุ้นอ๊วง (周文王) ได้พัฒนาโป๊ยก่วยให้ก้าวหน้าขึ้น โดยนำเครื่องหมาย 8 ตัวมาจับคู่กันจนเกิด 64 คู่ หรือ ป๊กก่วย (六十四卦) กลายเป็นระบบเสี่ยงทายที่มีความแม่นยำสูง และถูกนำมาใช้เพื่อเลือกชัยภูมิและทำเลที่ตั้งบ้านเรือน โดยอาศัยการวิเคราะห์ปฏิกิริยาของธรรมชาติตามหลักการนี้
● 206 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในสมัย ฮั้งเกาโจ้ว (刘邦) วิชาฮวงจุ้ยได้ถูกสืบทอดอย่างต่อเนื่อง ช่วงนี้เป็นยุคแห่งการแย่งชิงอำนาจระหว่าง เล่าปัง กับ หั่งอู้ ซึ่งเป็นแม่ทัพใหญ่ของจักรพรรดิจิ๋นซี โดย เตียวเลี้ยง ได้นำวิชาฮวงจุ้ยไปใช้สร้างสุสานเพื่อเสริมบารมี ทำให้เล่าปังจากชายพเนจรกลายเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ฮวงจุ้ยจึงได้รับการยกย่องให้เป็นวิชาแห่งชาติ และอนุญาตให้ใช้ได้เฉพาะผู้มีศักดิ์ตระกูลเท่านั้น
● ค.ศ. 1368 ในยุคราชวงศ์หมิง (เม่งไท้โจว) เกิดศึกชิงแผ่นดินระหว่าง ตั้งอิ๋วเหลียง กับ จูง่วนเจียง โดย เล่าแป๊ะอุง กุนซือใหญ่ ใช้วิชาฮวงจุ้ยด้านการสร้างสุสานช่วยให้จูง่วนเจียงได้รับชัยชนะ อย่างไรก็ตาม ราชวงศ์หมิงก็ถูกล้มล้างโดยชาวแมนจู ซึ่งก็ใช้หลักการสร้างสุสานเช่นกัน ต่อมาแมนจูถูกโค่นล้มโดย ซุนยัดเซ็น ซึ่งยังคงมีการอ้างถึงวิชาฮวงจุ้ยในการวางแผนยุทธศาสตร์
|
|
|
เล่าแป๊ะอุง กุนซือ ได้ช่วยให้จูง่วนเจียงทำการสำเร็จได้ โดยใช้วิธีการสร้าง สุสาน แต่แผ่นดินหมิงก็ถูกล้มล้างโดยพวกแมนจู โดยวิธีการสร้าง สุสาน เช่นกัน และพวกแมนจูก็ถูกพวกซุนยัดเซ็นล้มไปโดยวิธีการของ สุสาน
4 เสาหลักแห่งวิชาฮวงจุ้ย วิชาฮวงจุ้ยประกอบด้วย 4 องค์ประกอบหลักที่ต้องสอดคล้องกันอย่างกลมกลืน
● ชัยภูมิ การเลือกทำเลที่ตั้งตามสภาพแวดล้อม ภูมิประเทศ และกระแสพลังงาน
● ดวงชะตา การพิจารณาเวลาเกิดและพื้นดวงของบุคคลหรือองค์กร
● ทิศทาง การวิเคราะห์ดาว 9 ยุค, 8 ทิศ, และทิศมงคลตามหลักวิชา
● ฤกษ์ยาม การเลือกช่วงเวลาที่เหมาะสมในการเริ่มกิจกรรมสำคัญ
หากขาดเพียงหนึ่งในสี่ส่วนนี้ ผลลัพธ์ก็อาจไม่สมบูรณ์ การปรับดวงชะตาด้วยฮวงจุ้ยมีมาตั้งแต่ยุคโบราณ เช่นกรณีของเล่าปัง, หั่งอู้, ตั้งอิ๋วเหลียง และจูง่วนเจียง ที่ใช้การสร้างสุสานเป็นเครื่องมือเสริมพลังดวงชะตาโดยทั้งหมดจะต้องสอดคล้องกัน หากขาดเพียงอย่างหนึ่งอย่างใดก็จะสัมฤทธิ์ผลได้ยาก และการปรับ ดวงชะตา ด้วยวิชาฮวงจุ้ยนั้นมีมาตั้งแต่แรก
ดังจะเห็นได้จากกรณีของเล่าปัง และหั่งอู้ หรือกรณีของ ตั้งอิ๋วเหลียง กับจูง่วนเจียง ล้วนแต่ใช้สุสานเป็นส่วนเสริม ดวงชะตา ให้ดีขึ้นมาได้
ในปัจจุบัน เราอาจสามารถ ปรับดวงชะตา ได้จาก ทิศหลังบ้าน ทิศหัวนอน ทิศอิงโต๊ะทำงาน หรือการตั้งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในทิศที่ดวงต้องการ และการจัดหรือ ปรับสภาพต่าง ๆ ต้องสอดคล้อง กับชีวิตประจำวัน จึงจะถือว่าเป็นฮวงจุ้ยที่ดีและถูกต้อง
|
|
ฮวงจุ้ยในยุคปัจจุบันในโลกปัจจุบันที่หมุนไปอย่างรวดเร็ว วิชาฮวงจุ้ยไม่ได้จำกัดอยู่เพียงการเลือกชัยภูมิหรือสร้างสุสานดังในอดีตอีกต่อไป แต่ได้ปรับประยุกต์ให้สอดคล้องกับวิถีชีวิตสมัยใหม่ การเสริมพลังดวงชะตาสามารถทำได้หลากหลายวิธี เช่น การปรับทิศหลังบ้านให้รับพลังที่เหมาะสม การจัดตำแหน่งหัวนอนให้สอดคล้องกับดวง การวางโต๊ะทำงานในจุดที่เสริมบารมี การตั้งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในทิศที่ดวงต้องการ หรือแม้กระทั่งการปรับสภาพแวดล้อมเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้สอดคล้องกับพลังชีวิตของผู้อยู่อาศัย สิ่งสำคัญคือ การปรับฮวงจุ้ยต้องสัมพันธ์กับการดำเนินชีวิตจริงของเจ้าชะตา เพราะต่อให้ทิศและตำแหน่งถูกต้องตามตำรามากเพียงใด หากขัดกับความเป็นอยู่หรือทำให้ชีวิตประจำวันลำบาก ก็ไม่อาจถือว่าเป็นฮวงจุ้ยที่สมบูรณ์ ฮวงจุ้ยที่แท้จริง คือการผสมผสานระหว่างหลักวิชา พลังธรรมชาติ และความเหมาะสมในชีวิตประจำวันอย่างกลมกลืน บทสรุปแห่งภูมิปัญญาแม้ฮวงจุ้ยจะเป็นศาสตร์ที่ทรงพลังและมีบทบาทต่อการสร้างความสำเร็จ แต่ก็เป็นเพียงหนึ่งในปัจจัยแห่งโชคชะตาเท่านั้น บรรพชนได้สรุปแก่นแท้ของความรุ่งเรืองไว้ในสามประการที่ต้องดำเนินไปพร้อมกัน คือ |
|
|
● อิกเต็ก (คุณธรรม คิดดี) การมีจิตใจสูงส่ง รู้จักแยกแยะผิดชอบชั่วดี คิดในสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อตนเองและผู้อื่น
● ยี่เห็ง (จริยธรรม ทำดี) ลงมือกระทำในสิ่งที่ถูกต้อง ซื่อสัตย์ รักษาสัญญา และยืนหยัดในความถูกต้องแม้ในยามลำบาก
● ซาฮวงจุ้ย (อยู่ดี) ใช้ชีวิตในสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อความเจริญ ทั้งในด้านชัยภูมิ สิ่งแวดล้อม และพลังงานที่เหมาะสม
|
|
| เมื่อทั้งสามประการนี้รวมเป็นหนึ่ง ฮวงจุ้ยจะไม่ใช่เพียงการจัดวางสิ่งของหรือเลือกทำเล แต่จะกลายเป็นศาสตร์แห่งการดำเนินชีวิตที่หล่อหลอมทั้งจิตใจ ร่างกาย และพลังแวดล้อมให้เป็นหนึ่งเดียว ความเจริญรุ่งเรืองที่เกิดขึ้นจึงไม่ใช่เพียงชั่วครั้งคราว แต่จะมั่นคง ยั่งยืน และส่งต่อเป็นมรดกแห่งโชคลาภและความสมดุลไปสู่รุ่นลูกรุ่นหลาน | |
|
|
|
|
|
|
ข้อคิด จากซินแสอาวุโส
ซินแสอาวุโสมักเตือนศิษย์รุ่นหลังว่า การเรียนรู้ฮวงจุ้ยก็เพื่อให้เราอยู่ร่วมกับธรรมชาติอย่างสมดุล ไม่ใช่เพื่อท้าทายหรือฝืนกฎแห่งฟ้า พลังแห่งชัยภูมิและฤกษ์ยามอาจช่วยให้ก้าวสู่ความสำเร็จได้เร็วขึ้น แต่หัวใจสำคัญคือ การเพาะคุณธรรมในใจ และ การลงมือทำด้วยความเพียร หากหัวใจปราศจากความดี ฮวงจุ้ยที่ดีเพียงใดก็เป็นเพียงลมผ่าน หากการกระทำไม่สอดคล้องกับคุณธรรม โชคลาภที่ได้มาก็ย่อมเลือนหายไปในที่สุด ดังนั้น จงใช้ฮวงจุ้ยเป็นเพียง “สายลมแห่งการเกื้อหนุน” แต่ใช้ความดีและความเพียรเป็น “เสาหลักของชีวิต” แล้วท่านจะยืนหยัดอย่างมั่นคง แม้กาลเวลาจะหมุนเปลี่ยนไม่หยุดก็ตาม |
|
|
|
|
.jpg)
[ รวม Tag ทั้งหมด ]
